This historic book may have numerous typos and missing text. Purchasers can usually download a free scanned copy of the original book (without typos) from the publisher. Not indexed. Niet afgebeeld. 1847 edition. Uittreksel: .Art. 187 C.

P. Mij dunkt, dit verbod is algemeen en duidelijk: alle opening van brieven op de post door ieder ambtenaar, begaan, toegelaten, of gemakkelijk gemaakt, wordt op straffe van geldboete en onbekwaamheid tot openbare bedienuigen verboden; en er bestaat geene uitzondering hoegenaamd, geene uitzondering inzonderheid ten behoeve der ambtenaren van de justitie en van de politie, geene uitzondering voor het geval, dat men bewijzen of sporen zoekt jan een misdrijf, dat men vervolgt. En waarlijk, de Code Penal had gelijk. Indien het belang der maatschappij vordert, dat de misdaad vervolgd en gestraft worde, datzelfde belang en de openbare zedelijkheid gedoogen ook niet, dal de Staat zich, om welke reden ook, van zulke onzedelijke en gevaarlijke middelen bediene. De Staat is niet verloren, al moet nu en dan eene misdaad ongestraft blijven; en er zijn nog wel grootero rampen en onheilen dan die straffeloosheid, die in honderd andere gevallen, om honderd andere redenen, toch bestaan zal. En niettemin, ik mag bet niet verzwijgen, dat er onder de meest geachte Fransche schrijvers gevonden worden, die tegen de opening der brieven op de post, in het zoo gezegde belang der justitie, in art. 187 C. P.

geen hinderpaal zien. Zoo b. v. leest men bij Chauveau on Faustik, II, 212: dat de beambten der posterijen wel degelijk verpligt zijn aan den regter van instructie op zijne vordering die brieven af te geven, welke hij noodig oordeelt te openen om te onderzoeken, en dat wel om deze redenen: Une regle generale de 1'instruction criminelle atlribue au juge d'inslruction Ie pouvoir de faire, en quelques lieux que cc soit, les perquisitions et saisies de tous les papiers et effets qu'il juge utiles a la manifestation de la.